القلب فرق مناديله
ونسى احبابه ومواويله
من كتر القسوه وماجاريله
ينده ع الحب ما بيجيله
يقولى حرام
ظلم انسان
فى زمان
الحب بينسى محبينه
******
فين فرحك؟.. فين؟
.. رد عليا
مش حسك ليه ف نبض عنيا
مش شايفك ليه انا ف ايديا
ولا حاسس فيك بالحنيه
احضانا تدَوب بعضها دوب
ونسلم نفسنا للمكتوب
والجرح الاسى من المحبوب
على بختى يادمعة عينى....
الحزن مزود ويلى
انده والرد عليا سؤال
ازاى راح اكون انسان
فى زمان
الحب بينسى محبينه ..
******
دا بحرالحزن ياقلبى غميق
دا بحر ردىء
الحب ف حضنه بيبقى غريق
ليه تدفن نفسك لحظة ضيق
تخرج من ضلمة تروح لحريق
قوم ننده ع الامل اللى بريىء
هنلاقى السكة بالف صديق
والفرح نشوفه بالف طريق
الضحكة ف وشه تبل الريق
ينده ويقول يوم ما الانسان
يرحل من ارض الطيبة يسافر......
على ارض النسيان
هيجيله زمان
الحب كمان
بينسى أعز محبينه
******
كلمنى وقلى عن العشاق
والجنة اللى ساكنها المشتاق
انا اقولك ليه العشق دا داء
ولقا .... وفراق
وبيجرى ف دمنا كيفما شاء
واهين ع اللى تصيبه الاشواق
مع قلب معادشى ف حضنه ولاء
انما لو كان ف القلب وفاء
ترجع وتلاقى النور وضاء
يملا الارجاء
وتحس بانك بقى انسان
فى زمان
مش ممكن ينسى محبينه
******